SANAT METAFOR VE DÖNÜŞÜM

İnsanoğlunun betimlemelerinin ilk öncelleri

primitif dönemden mağara, taş, kaya gibi doğanın

yapısında bulunan, çeşitli organik nesneler üzerinde, figüratif veya sembolik işaretlerin sahnelendiği

tasvirler olarak ortaya çıktığı bilinir. Tasvirler, insanın doğa karşısındaki mücadelesini ve hayvan

dünyasını büyülü bir biçimde aksettiren çalışmalardır. İlkçağlardan itibaren süre gelen insanoğlunun doğa karşısındaki varoluşunun kökeninde,

benzetmelerin (Metafor) veya benzetmelerden

yola çıkılarak farklı dönüşümlerden ilham almış

olması gerektir. İnsanın bir büyücü edasıyla doğa

nesnesinin; bir ağaç parçası, bir kemik ya da bir

taş parçasını belli bir örneğe benzeterek o şekle

dönüştürmesiyle, işaretler, adlar, kavramların oluşabileceği gibi bu oluşumlar neticesinde insanın

kendisi dahi hayvandan insana veya insan-hayvan

karışımından melez bir dönüşüm metaforu olarak

da biçimselliğini kazanmış oldu. XX. yüzyılın görsel ve sanatsal metaforları ise çağın mekanik bir

dil yaklaşımına evrildiğini, artık bir tür hayvanın

bir tür mekanik parçayla oluşturulan yeni melez

bir bütünden bahsedilebileceğini de göstermiştir.

XX. yüzyılın sanat realiteleri, insanla doğa arasına

giren teknik, dünyanın biçimsel algısını yeniden

tasarlamıştır. Öyle ki endüstriyel çağın yaratıları,

yapay bir dünyanın görünümlerinden başka bir şey

değildir.

Anahtar Kelimeler Sanat, Metafor, Sembol, Arketip, Dönüşüm