PLASTİK SANATLARDA KAYNAK OLARAK EDEBİ METİNLERİN KULLANIMI

Bu araştırmanın amacı, plastik sanatların yaratım sürecinde edebi metinlerin kavramsal bir çerçeve olarak kullanılma

potansiyellerini irdelemek, uygulama ve düşünme biçimleri bağlamında birbirinden farklı bu iki mecranın kendi dinamikleri

özelinde kaynaşma ihtimallerini sorgulamaktır. İnsanlığın kullandığı en kapsamlı, en karmaşık ifade biçimlerinin başında

gelen dilin fiziksel platformda kalıcılığını sağlayan yazın sanatının imgelem bağlamında görsel sanatlara zengin bir alegori

havuzu oluşturuyor olması, onu izlenime dayalı sanatların kendi üretim pratiklerinde kullanılmalarını tetiklemiş, görsel

sanatları metnin imgelem düzleminde bir tür tamamlayıcı rol üstlenmelerine zemin hazırlamıştır. Bu disiplinlerarası

söyleşinin altında yatan en önemli göstergelerin başında anlam ve biçim ilişkisi gelmektedir. Tarihsel süreçte sanatın varoluş

nedenleri dönemin sosyo kültürel, politik ve estetik dinamiklerine göre değişim gösterse de, belirli dönemlerde kendi

ontolojik yapısını sorgulayarak hikâyesiz bir forma bürünse de, genellikle biçimselliğinin altında yatan bir hikâye mevcuttur.

Bu hikâyenin kodları mitolojik, dinsel, siyasi ya da toplumsal meseleler üzerinden oluştuğu gibi, edebi metinler de sanat

pratiklerinin zaman zaman katalizörü haline gelmiştir. Özellikle son 30 yılda sosyo politik sorunları sanatın ana tartışma

zemini haline getiren güncel sanat pratikleri, bu hikâye anlatma geleneğini yeniden gündeme getirdi, edebiyatı bu periyodun

bir tür ilham alma mecrasına dönüştürdü. Bu eksende edebi metinlerin kuramsal bir altyapı olarak kullanılma amaçları

üzerinden, sanat ve edebiyat arasında kurulan diyalogun ürettiği yeni bağlamlar ortaya çıkarılacak, yaratılan bu disiplinler

ötesi paylaşım ortamı aracılığıyla izleyiciye sunulan iki perspektifli okuma imkânının sağladığı çoklu boyutlar

incelenecektir.