İLAHİ KOMEDYAYI HEYKELİN DİLİNDEN OKUMAK

Sanat disiplinlerini birbirleriyle yakınlaştırma çabaları, zaman zaman aradaki farkları en

aza indirgeyip ortak bir amaç özdeşliği önerebilirken, ortaya duyusal ve duygusal bağlamda

melezleşen, kelimelerin, renklerin, ışığın, gölgenin ve biçimlerin içeriksel düzlemde kaynaştığı

yapıtların ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Bu ikircikli ve disiplinlerüstü yaklaşıma

sanatın tarihsel akışında hemen her dönem rastlandığına Antik Yunan şairi Simonides’in, resim

susan bir şiir, şiir ise konuşan bir resim sanatıdır sözü referans olurken, sınırları aşma ve yeni

ilişki düzlemleri yaratma, sanatın çoğulcu anlayışa kapı aralayan doğasından kaynaklanan bir

reflekstir. Bu araştırmanın amacı, Dante Alighieri’nin İlahi Komedya isimli dünyanın en ünlü

epik şiirlerinden birinin kuramsal bir altyapı olarak kullanıldığı seçili heykel çalışmaları

üzerinden, sanat ve edebiyat arasında kurulan diyaloğun ürettiği yeni okumaları ortaya

çıkarmak, edebi fenomenlerle plastik sanatların yakınlaşma formülasyonlarını irdelemektir.

Sanatın geleneksel yöntemler üzerinden yürütmeye çalıştığı ontolojik yaratı sürecinin ifade

olanaklarını kısıtladığı anlarda başka bir pratikle sentezlenmesi, ortaya çıkarılan çalışmayı

kümülatif bir yapıya büründürebilir, üretilen fikri ve bilgiyi üst üste yığarak anlam alanının

genişlemeni tetikleyebilir.