Kadın Dili ve Türk Oyun Metinlerine Yansıyış

Dil insanın varlığını gerçekleştirdiği; insanın onda yaşayıp onunla yaşadığı, dünyayı ise yine onunla açık kıldığı içkin kodlamalar sitemidir. Herkes dilinin imkanları ölçüsünde dünyayla ilişki kurar. Gerek bilincin köklerine gerekse bilinçaltının derinliklerine işleyen dil ile dünyayı anlığının egemenliği altına alan insan varlığını da yine onun oluşuna borçludur. Denildiği gibi, “insan dilde ışıldar” ve “varolanlara varlığını kazandıran şey”[1] dildir. Böyleyken dilin kullanım biçimleri sosyo-kültürel durumlarla birlikte cinsiyet farklılıklarına göre değişim göstermekte, bu ise dilin insan kimliğini açık eden kodlar sistematiği olduğu tanımını pekiştirmektedir. İçinde bulunulan çevre, eğitim, ekonomik koşullar, cinsel kimliğe ilişkin biyolojik farklılıklar ve özellikle yerel - evrensel kültürel kodlanmalar kadın ve erkek cinslerinin dil ile ilişkisini belirleyen unsurlar arasındadır. Bu durum kuşkusuz yaşam gerçeğinde olduğu gibi sanat yapıtlarında da kendisini göstermektedir. Misal kaleme alınan tiyatro oyunlarındaki kadın oyun kişilerinin dilleri kişiliğin yansıtılmasında önemli gösterge değeri taşımaktadır. Bunu özellikle modern Türk Tiyatrosu oyun örneklerinde görmek mümkündür.<o:p></o:p>

Anahtar Kelimeler: Dil, Kadın, Tiyatro, Oyun metni<o:p></o:p>

<hr align="left" size="1" width="33%">[1] Bkz., Taylan Altuğ, Dile Gelen Felsefe, YKY., İstanbul, 2001, s.8.<o:p></o:p>