KÜLTÜREL DEĞİŞİMLERİN TÜRK MÜZİĞİNİN BÜTÜNSELLİĞİNE OLUMSUZ ETKİSİ

Dünya müzik sisteminde, makam geleneğine göre kurulu tek sesli müzik türü olarak nitelendirilen

geleneksel Türk müziği, Anadolu toprakları üzerinde ifade gücünün en zirvesine ulaşmış, estetik

üslubuyla kültür ve medeniyet değerlerimizin şekillenmesinde önemli katkılar sağlamıştır.

Tarihsel süreçte, Türk müziğinin kendi içinde çeşitli dallara farklı türlere ayrıldığı gözlemlenir;

Türk halk müziği, Türk tasavvuf müziği, Türk sanat müziği, mehter müziği, klasik Türk müziği

vb. farklı isimlendirmeler yapıldığı görülür. Sosyal, siyasal ve ekonomik gelişmeler paralelindeki

kültürel değişimlerin sonucu oluşan ve iyimser bir bakışla, kültürel zenginlik olarak algılanan bu

durumun yarattığı olumsuzluklardan da söz etmek gerekmektedir. Örneğin; Türk müziğinin Türk

sanat müziği ve Türk halk müziği olarak iki ayrı tür olarak ele alınması yetmezmiş gibi Türk sanat

müziğine bazı çevrelerin klasik Türk müziği, bazılarının divan müziği veya Türk Osmanlı müziği

gibi isimler verdikleri, son dönemlerde de Türk halk müziğine Anadolu halk müziği denilmeye

çalışıldığı gözlemlenmektedir.

Müziğimizin bir bilim dalı olarak kat ettiği mesafeler, yapılmış olan kuramsal çalışmaların

sonucu gelişen bu benzeri durumlar, ne yazık ki, Türk müziğinin icrasında ve eğitiminde teknik

sorunların doğmasına, dolayısıyla, müziğimizin kültürel miras olarak korunması ve gelecek

kuşaklara aktarılmasında olumsuzluklara neden olmaktadır. Hızla değişen ve her şeyin hızla

tüketildiği dünyamızda, müziklerimizin korunması ve yayılması adına, tümü tek sesli ve aynı

müzik sistemi içinde yer alan geleneksel müziklerimizin farklılıklarından değil, benzerliklerinden

yola çıkılarak tek bir isimle isimlendirilmesi, insanların kafalarının farklı isim ve kavramlarla

karışmasının önüne geçilmesi ve bunun bir zorunluluk olarak benimsenmesi gerekmektedir. Bu,

Türk müziğinin teknik sorunlardan arınmasının ön koşuludur.