Klasik Arap Edebiyatında Aykırı Bir Şair Ebū Mihcen es-Sakafī

Arap edebiyatı tarihinde “Muhadram şairler” olarak bilinen hem Cahiliye hem de İslâmî dönemde yaşamış olan şairlerden birisi olan Ebû Mihcen es-Sakafî’nin asıl adı Abdullah b. Habîb’tir. Çevresi tarafından iyi bir binici, iyi bir savaşçı, güçlü bir kişiliğe sahip mert, yiğit ve cömert bir kişi olarak tanınırdı. Tüm bu üstün vasıflarının ötesinde meşhur bir şairdi. İslâm dinini kabul ettikten sonra kişiliğini ve şairliğini adeta taçlandırmış olmasına rağmen içkiye olan düşkünlüğü ve Müslüman olduktan sonra da içki içmeye devam etmesi onu Arap edebiyatı tarihi ve aynı zamanda İslâm Tarihi’nin tartışmalı bir ismi haline getirmiştir. Biz de bu çalışmamızda Ebû Mihcen es-sakafî’nin eski Cahiliye adetleri ile sonradan kabul ettiği yeni din olan İslâm’ın temel kuralları ve öğretileri arasında yaşadığı gelgitler ve bunun şiirine yansıması biçiminde içine düştüğü çelişkiyi bir nebze olsun irdelemeye çalıştık.