Türk Ceza Hukukunda Verileri Yok Etmeme Suçu (TCK m.138)

Kişisel veri, bir gerçek kişinin belirlenmesini sağlayan, gerçek kişiyi tanımlayan fiziksel, psikolojik, kültürel, hukuki, ekonomik ve sosyal bilgilerdir. Yaşanan teknolojik ve bilimsel gelişmelerle birlikte kamu kurumları ile özel kişi ve kurumların kişisel verilere erişimi ve bu verileri kullanma oranı artmıştır. Günümüzde sağlık, adalet ve güvenlik hizmetlerinin yürütülmesi sırasında ve ekonomik faaliyetler sebebiyle kişisel veriler işlenmektedir. Kişisel veriler, işlenmeleri amacıyla kaydedilip saklanır. Ancak artık saklanması için haklı bir sebep kalmayan kişisel verilerin korunabilmesi için yok edilmesi gerekir. Çünkü bir kişisel verinin süresiz olarak kayıtlı kalması ve ulaşılabilir olması onun korunmasını imkânsız kılar. Hukuk devleti uygulamaları bakımından da artık kullanılmayan bir kişisel verinin kayıtlı kalması uygun değildir. KVKK’nın 4/1-d. maddesine göre bir kişisel veri, işlenmesi için belirlenen amaca ulaşıldığında ilgili görevli tarafından yok edilmelidir. Amaca hangi sürede ulaşılmış olacağını kanun belirler. Bu belirleme TCK’nın 138. maddesi ile yapılmıştır. Buna göre saklanması için belirlenen kanuni süre dolmuş olan kişisel verilerin yok edilmemesi halinde verileri yok etmeme suçu oluşur. Verileri yok etmeme suçu, kanunda düzenlenirken özel nitelikli kişisel verilere ilişkin bir düzenleme yapılmamış olması suçun düzenlenişi bakımından bir eksikliktir. Çünkü verileri yok etmeme suçu bakımından daha ağır cezayı gerektiren bir nitelikli hal olarak özel nitelikli bir kişisel verinin yok edilmemesi halinin kanunda düzenlenmesi gerekirdi.