Sıçanlarda İfosfamid ile Oluşturulmuş Mide Hasarında Morinin Etkilerinin Histopatolojik ve Biyokimyasal Olarak İncelenmesi

Bu çalışmada, sıçanlarda deneysel ifosfamid (IFO) uygulamasının neden olduğu mide toksisitesi üzerine morinin (MOR) etkilerinin belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla deney hayvanları beş gruba (n=7) ayrıldı. Gruplar kontrol, MOR, IFO, IFO+MOR 100 ve IFO+MOR 200 olarak tasarlandı. Sıçanların model grubuna 2. günde tek bir ifosfamid enjeksiyonu (500 mg/kg; ip) verilirken, destekleyici tedavi gruplarına günde iki farklı dozda morin (100 ve 200 mg/kg; sondayla) IFO uygulamasından önce verildi. Dokular biyokimyasal (malondialdehit, süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon, glutatyon peroksidaz, NF-κB,TNF-α, MPO, 8 OHdG) ve histolojik açıdan analiz edildi. MOR tedavisi, IFO'in neden olduğu mide lipid peroksidasyonu (P<0.05) düzeyini ve glutatyon (P<0.05) tükenmesini azaltırken, antioksidan enzim [süperoksit dismutaz (P<0.05), katalaz (P<0.05) ve glutatyon peroksidaz (P<0.05)] aktivitelerini artırmış ve inflamasyon belirteçlerini [NF-κB (P<0.05), TNF-α (P<0.05), MPO (P<0.05)] düşürmüştür. Ayrıca morin IFO kaynaklı artan 8-OHdG (P<0.05) seviyesini azalttı ve bozulmuş mide histolojik bütünlüğünü iyileştirdi. Mevcut çalışmanın sonuçları, MOR'in antioksidan ve antiinflamatuar mekanizmaları yoluyla IFO kaynaklı mide hasarına karşı koruma sağlayan yararlı bir adjuvan olarak kullanılabileceğini ortaya koydu.