Çayır ve Meralarda Yetişen Bazı Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkilerinin Besleme Değerlerinin Belirlenmesi

Bu araştırma çayır ve mera bitki örtülerinde doğal olarak yetişen bazı baklagil ve buğdaygil yembitkisi türlerinin besleme değerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla 9 baklagil ve 9 buğdaygiltürü yonca (Medicago sativa L.) ve kılçıksız bromun (Bromus inermis Leyss.)’un kontrol olarakkullanıldığı şartlarda kıyaslanmışlardır. Araştırma şansa bağlı tam bloklar deneme deseninde 4 tekerrürlüolarak planlanmıştır. Çiçeklenme başlangıcında örneklenen bitkilerde yaprak oranı, kuru madde oranı, hamprotein oranı, ADF ve NDF oranları ile nispi yem değerleri incelenmiştir. Baklagillerin yaprak oranı, hamprotein oranı ve nispi yem değeri yönünden buğdaygillerden üstün olduğu belirlenmiştir. Yaprak oranıyönünden baklagiller içerisinde mor çiçekli geven (Astragalus lineatus), yonca ve şerbetçi otu yoncası(Medicago lupulina) ön sıralarda yer alırken, buğdaygiller arasında koyun yumağı (Festuca ovina) ve çokyıllık tüylü brom (Bromus tomentellus) ilk sıraları almışlardır. Kafkas üçgülü (Trifolium ambiguum) ve morçiçekli geven türleri diğerlerinden daha yüksek ham protein oranına sahip olmuşlardır. Nispi yemdeğerinde ise mor çiçekli geven ilk sırayı alırken bunu melez üçgül (Trifolium hybridum) ve şerbetçi otuyoncası takip etmiştir. Buğdaygiller arasında ise çok yıllık tüylü brom en yüksek nispi yem değerine sahipolmuştur.