Bazı Yerel Buğday Genotiplerinde Verim Verim Unsurları ve Soğuğa Dayanıklılığın Belirlenmesi
Özet
Erzurum Ilıca ekolojik koşullarında 2012-2013 ve 2013-2014 yetiştirme sezonunda yürütülen bu çalışmada 96 buğday genotipi (90 yerel buğday hattı ve 6 tescilli çeşit) kullanılmıştır. Doğu Anadolu Bölgesinden toplanarak daha önceki çalışmalarla saflaştırılan genotiplerin ve tescilli çeşitlerin verim, verim unsurları ve soğuğa dayanıklılık dereceleri belirlenerek birbirlri ile karşılaştırılmıştır. İki yıllık ortalama sonuçlara göre, incelenen özelliklerden bitki boyu ve m2’de başak sayısı yönünden yerel genotipler tescilli çeşitlerden daha yüksek; tescilli çeşitler ise verim, başakta tane sayısı ve başakta tane ağırlığı yönünden genel olarak yerel genotiplerden daha yüksek değerlere sahip olmuştur. Kontrollü şartlarda yapılan soğuğa dayanıklılık testlerinde -13 0C’ye 24 yerel genotip ve tescilli çeşitlerin tamamı; -15 0C’ye 2 yerel genotip ve 5 çeşit; -17 0C’ye yerel genotiplerden dayanıklılık gösteren olmamış, ancak 2 çeşit dayanıklılık göstermiş, -19 0C’ye ise yalnızca Alparslan çeşidi dayanabilmiştir.
Atıf için künye
KÜÇÜKÖZDEMİR, Ü., & Tosun, M. (2014). Bazı Yerel Buğday Genotiplerinde Verim Verim Unsurları ve Soğuğa Dayanıklılığın Belirlenmesi. ATATÜRK UNIVERSITY JOURNAL OF AGRICULTURAL FACULTY, 45(1), 43–54.
BibTeX
@article{kucukozdemir2014-284312,
author = {KÜÇÜKÖZDEMİR, ÜMRAN and Tosun, Metin},
title = {Bazı Yerel Buğday Genotiplerinde Verim Verim Unsurları ve Soğuğa Dayanıklılığın Belirlenmesi},
journal = {ATATÜRK UNIVERSITY JOURNAL OF AGRICULTURAL FACULTY},
year = {2014},
volume = {45},
number = {1},
pages = {43--54},
issn = {1300-9036},
url = {https://akademik.atauni.edu.tr/yayinlar/284312-bazi-yerel-bugday-genotiplerinde-verim-verim-unsurlari-ve-soguga-dayanikliligin}
}