Türkiye de Besi Sığırcılığının Bölgelerarası Yapısal Değişiminin Spatial Denge Modeli ile Analizi
Özet
Tarım Bölgeleri
itibariyle sığır eti üretim payı 1960 yılından 2000 yılına kadar geçen 40
yıllık sürede önemli bir değişim göstermiştir. Bu durum bazı bölgeleri olumlu,
bazılarını ise olumsuz yönde etkilemiş ve sığır eti üretiminde bölgeler arası
farklılıklara yol açmıştır. Çalışmada, bu farklıklara neden olan arz ve talep
faktörlerinin etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda,
Türkiye et sığırcılığı Spatial Denge Modeli 1982, 1991 ve 2000 yılları için
oluşturulmuştur. Bölgesel et üretim paylarındaki değişimi etkileyen faktörler,
bu temel yıllar dikkate alınarak tam periyot (1982-2000) ve kısmi periyot
(1982-1991, 1991-2000) analizleri yapılmıştır. Arz ve talep fonksiyonları ile
bölgeler arası nakliye masrafları kullanılarak oluşturulan model, Genel
Cebirsel Modelleme Sistemi (GAMS) bilgisayar programıyla çözülmüştür. Türkiye
et sığırcılığı Spatial Denge Modeli
analiz sonuçları, genel olarak ele alındığında politika yapıcı ve
uygulayıcılarının bölgesel özellikleri de göz önünde bulundurarak politikalar
belirlemeleri ve bölgesel farklıkları giderici yapısal politikalara ağırlık
vermeleri gerektiğini göstermektedir.<o:p></o:p>
Atıf için künye
Keskin, A., & Yavuz, F. (2003). Türkiye de Besi Sığırcılığının Bölgelerarası Yapısal Değişiminin Spatial Denge Modeli ile Analizi. GAP III. Tarım Kongresi, Şanlıurfa (ss. 137–142).
BibTeX
@inproceedings{keskin2003-279545,
author = {Keskin, Atilla and Yavuz, Fahri},
title = {Türkiye de Besi Sığırcılığının Bölgelerarası Yapısal Değişiminin Spatial Denge Modeli ile Analizi},
booktitle = {GAP III. Tarım Kongresi},
address = {Şanlıurfa},
year = {2003},
pages = {137--142},
url = {https://akademik.atauni.edu.tr/yayinlar/279545-turkiye-de-besi-sigirciliginin-bolgelerarasi-yapisal-degisiminin-spatial-denge}
}