İneklerde İntrauterin İzoproterenol Uygulamalarının Ovaryum Foliküler Gelişimi Üzerine Etkilerinin Araştırılması

İzoproterenol

(ISO), güçlü vazodilatör özelliklere sahip non-selektif bir beta-adrenerjik

reseptör agonistidir. Bu çalışmada, doğum sonrası dönemdeki Holstein

ineklerinde intrauterin ISO uygulamasının vasküler indeksler ve folikül

gelişimi üzerindeki etkileri incelenmiş; bu parametrelerde meydana gelebilecek

değişimlerin plasebo gruplarıyla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi

amaçlanmıştır. Çalışma, üreme, metabolik ve enfeksiyöz hastalıklardan ari 36

sağlıklı Holstein ineğiyle yürütülmüş, randomize kontrollü bir deneysel tasarım

benimsenmiştir. Hayvanlar, kontrol (CON; 40 mL distile su, n = 18) ve deney

(ISO; 4 mg ISO içeren 40 mL distile su, n = 18) olmak üzere iki ana gruba

ayrılmıştır. Ayrıca, intrauterin uygulamanın ovülasyondan sonraki zamanlamasına

göre dört alt grup oluşturulmuştur: CON-I (n = 9) ve ISO-I (n = 9) grupları

ovülasyondan 1. gün; CON-II (n = 9) ve ISO-II (n = 9) grupları ise 2. gün

uygulamalarını temsil etmektedir. Uterin ve ovaryan arterlerin kan akımı,

uygulama öncesi ve sonrası Doppler ultrasonografi ile değerlendirilmiştir. Kan

örnekleri, uygulamadan önce ve sonra (1. veya 2. günde), 3., 6. ve 9. günlerde

hormonal analiz amacıyla toplanmıştır. Aynı günlerde antral folikül sayısı (AFS)

kayıt altına alınmıştır. Elde edilen veriler, karma etki modellerine dayalı

ANOVA (mixed model ANOVA) ile analiz edilmiştir. ISO uygulaması, hem ovaryan

(89.4’a karşı 65.5 atım/dk; p < 0.0001) hem de uterin arterlerde (90.6’ya

karşı 64.2 atım/dk; p < 0.0001) anlamlı düzeyde artmış nabız hızı (PR) ile

sonuçlanmıştır. ISO gruplarında erken dönem AFS (1-2.9 mm) sayısı azalırken,

küçük çaplı AFS (3-4.9 mm) sayısında artış gözlenmiştir. Antral foliküllerin

ağırlıklı ortalama çapı (WAAFS) ISO grubunda anlamlı şekilde artarken, kontrol

grubunda herhangi bir değişiklik saptanmamıştır. Hormonal analizlerde ise, ISO

uygulanan ineklerde FSH (626’ya karşı 468 mIU/mL), AMH (61.3’e karşı 46.4

ng/L), E2 (138’e karşı 122 ng/L), P4 (15.3’e karşı 10.6 ng/mL), IGF-1 (62.6’ya

karşı 25.1 ng/mL) ve IGFBP-3 (28.4’e karşı 16.5 ng/mL) düzeylerinin anlamlı

şekilde yüksek olduğu belirlenmiştir (p < 0.0001). Bulgular, ovulasyondan

sonraki 1. günde intrauterin ISO uygulamasının, gelecekteki araştırmalar için

eksojen hormonlara olan bağımlılığı azaltmayı ya da foliküllerin endojen

hormonal sinyallere duyarlılığını artırmayı hedefleyen çalışmalar adına umut

verici bir “destekleyici teknik” olabileceğini ve böylece potansiyel olarak

oosit verimini artırabileceğini göstermektedir.<o:p></o:p>