Sıçan Dalak Dokusunda Akrilamidin İndüklediği Oksidatif Stres, İnflamasyona ve Apoptoza Karşı Morinin Koruyucu Etkileri: Biyokimyasal ve Histopatolojik Bir Yaklaşım

Akrilamid (AKR), yaygın endüstri kullanımının yanı sıra yüksek karbonhidrat içerikli gıda maddelerinin ısı kaynaklı işlemleri (kavurma, fırınlama ve kızartma) sırasında oluşan sitotoksik ve kanserojen etkilere sahip kimyasal bir monomerdir. Morin (MOR) ise antioksidan, antiapoptotik ve antiinflamatuvar özelliklere sahip fenolik bir bileşiktir. Bu çalışma, MOR’in AKR kaynaklı dalak toksisitesine karşı etkilerini deneysel modelde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, Sprague-dawley sıçanlarına ardışık 10 gün boyunca AKR (38.27 mg/kg vücut ağırlığı) ve MOR (50 ve 100 mg/kg vücut ağırlığı) oral yoldan uygulanmış çalışma sonunda dalak, biyokimyasal ve histolojik olarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar, MOR'in antioksidan özellikler sergileyerek süperoksit dismutaz (P<0.05), katalaz (P<0.05), glutatyon peroksidaz (P<0.05) aktiviteleri ile glutatyon (P<0.05) düzeylerini yükselttiğini bununla birlikte AKR uygulaması ile artan malondialdehit (P<0.05) düzeylerini düşürdüğünü ortaya koymuştur. Ayrıca MOR, dalak dokusunda AKR kaynaklı artan NF-κB (P<0.05), IL-1B (P<0.05), TNF-α (P<0.05) ve COX-2 (P<0.05) seviyelerini azaltarak antiinflamatuvar etki, kaspaz-3 (P<0.05) seviyelerini azaltarak antiapoptotik etki göstermiştir. MOR ayrıca patolojik değişiklikleri modüle ederek AKR'nin neden olduğu olumsuz etkileri azaltmıştır. Tüm bulgularımıza göre deneysel akrilamid uygulamasının dalakta oluşturduğu toksisiteye karşı morinin yararlı etkilerinin olduğu ifade edilebilir.