Yeni Mezun Hekimlerin Öz Yeterlik Algıları ve Kariyer Tercihleri ile Covid-19 Pandemisinin Eğitime Etkisiyle İlgili Görüşleri

Amaç: Covid-19 pandemisi tüm dünyada eğitim alanını etkilemiştir. Bu süreçte tıp eğitimine önce ara

verilmiş, ardından eğitim yüz yüze platformdan çevrimiçi alana taşınmıştır. Bu çalışma ile eğitimlerinin

bir bölümü Covid-19 pandemisine denk gelen ve pandemi devam etmekteyken mezun olan hekimlerin

temel tıbbi uygulamalara ilişkin öz yeterlik algılarının, pandeminin eğitime etkisi hakkındaki görüşlerinin

ve kariyer tercihlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma, 01.07.2021-22.07.2021 tarihleri

arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde gerçekleştirildi. Çalışma

öncesinde gerekli izinler alındı. Araştırmaya 151 yeni mezun hekim katıldı.

Veriler, çevrimiçi bir anket aracılığıyla anonim olarak toplandı. Ankete

katılım gönüllülük esasına göre sağlandı. Katılımcılara pandeminin eğitime

etkisi, kariyer planları ve temel tıp uygulamalarına ilişkin öz yeterlik

algıları soruldu. Veriler SPSS 25 istatistik paket programında analiz edildi.

Tanımlayıcı istatistikler ortalama ve standart sapma, kategorik değişkenler

sayı ve yüzde olarak sunuldu.

Bulgular: Çalışmaya katılan hekimlerin %19,9’u yurtdışında çalışmak

istediğini, %74,2’si Türkiye’de uzmanlık eğitimi almak istediğini

belirtmiştir. Yeni mezun hekimlerin %32,5’i Covid-19 döneminde

eğitimlerinin eksik kaldığını düşünmektedir. Hekimlerin kendilerini en çok yetkin gördüğü klinik

uygulamalar idrar sondası takabilme (%96), glukometre ile kan şekeri ölçümü yapabilme ve

değerlendirebilme (%96), oksijen ve nebul‐inhaler tedavisi uygulayabilme (%94), yüzeyel sütür atabilme

ve alabilme (%92,1), kan basıncı ölçümü yapabilme (%92,1) becerileridir. Hekimlerin %43,7’si

epizyotomi açabilme ve dikebilme, %33,8’i normal spontan doğum yaptırabilme, %20,5’i doğum sonrası

anne bakımını yapabilme, %20,5’i kene çıkartabilme işlemlerini yapamayacağını belirtmiştir. Epizyotomi

açabilme ve dikebilme, doğum sonrası anne bakımını yapabilme, adli rapor hazırlayabilme, ölüm belgesi

düzenleyebilme, gebe muayenesi, jinekolojik muayene ve adli muayeneyi rahatlıkla yapabileceğini ifade

edenlerin oranı %10’un altındadır. Normal spontan doğumu rahatlıkla yaptırabileceğini belirten

olmamıştır. Çalışmaya katılan hekimlerin %19,9’u yurtdışında çalışmak istediğini, %74,2’si Türkiye’de

uzmanlık eğitimi almak istediğini belirtmiştir. Yeni mezun hekimlerin %32,5’i Covid-19 döneminde

eğitimlerinin eksik kaldığını düşünmektedir. Hekimlerin kendilerini en çok yetkin gördüğü klinik uygulamalar idrar sondası takabilme (%96), glukometre ile kan şekeri ölçümü yapabilme ve

değerlendirebilme (%96), oksijen ve nebul‐inhaler tedavisi uygulayabilme (%94), yüzeyel sütür atabilme

ve alabilme (%92,1), kan basıncı ölçümü yapabilme (%92,1) becerileridir. Hekimlerin %43,7’si

epizyotomi açabilme ve dikebilme, %33,8’i normal spontan doğum yaptırabilme, %20,5’i doğum sonrası

anne bakımını yapabilme, %20,5’i kene çıkartabilme işlemlerini yapamayacağını belirtmiştir. Epizyotomi

açabilme ve dikebilme, doğum sonrası anne bakımını yapabilme, adli rapor hazırlayabilme, ölüm belgesi

düzenleyebilme, gebe muayenesi, jinekolojik muayene ve adli muayeneyi rahatlıkla yapabileceğini ifade

edenlerin oranı %10’un altındadır. Normal spontan doğumu rahatlıkla yaptırabileceğini belirten

olmamıştır.

Sonuç: Yeni mezun hekimlerin temel hekimlik uygulamalarına ilişkin öz yeterlik algıları bazı

uygulamalar için oldukça düşük seviyededir. Eğitim programının değerlendirilmesi, bu uygulamaları

kapsayacak ve öz yeterlik algılarını arttıracak şekilde geliştirilmesi gerekmektedir.