Sıçanlarda Lipopolisakkarit ile Oluşturulan Septik Akciğer Hasarında Ramelteonun Koruyucu Etkisinin İncelenmesi 􏰄􏰅􏰃􏰆􏰇􏰃 􏰅􏰉􏰊􏰋􏰊􏰋􏰅􏰉􏰀􏰃􏰌􏰌􏰃􏰆􏰉􏰍 􏰉􏰅􏰎 􏰋􏰅􏰀􏰁􏰂􏰃􏰄􏰅􏰃􏰆􏰇􏰃 􏰅􏰉􏰊􏰋􏰊􏰋􏰅􏰉􏰀􏰃􏰌􏰌􏰃􏰆􏰉􏰍 􏰉􏰅􏰎 􏰋􏰅􏰏􏰐􏰍􏰏􏰆􏰏􏰅􏰃􏰎􏰊􏰍􏰉􏰌 􏰃􏰌􏰑􏰉􏰒􏰎􏰆 􏰓􏰃􏰀􏰃􏰆􏰁􏰄􏰇􏰃 􏰆􏰃􏰔􏰎􏰅􏰍􏰎􏰋􏰄􏰏􏰄 􏰌􏰋􏰆􏰏􏰕􏰏􏰑􏰏 􏰎􏰍􏰌􏰉􏰀􏰉􏰄􏰉􏰄 􏰉􏰄􏰑􏰎􏰅􏰎􏰄􏰔􏰎􏰀􏰉􏰍􏰏􏰆􏰏􏰉􏰌 􏰃􏰌􏰑􏰉􏰒􏰎􏰆 􏰓􏰃􏰀􏰃􏰆􏰁􏰄􏰇􏰃 􏰆􏰃􏰔􏰎􏰅􏰍􏰎􏰋􏰄􏰏􏰄 􏰌􏰋􏰆􏰏􏰕􏰏􏰑􏰏 􏰎􏰍􏰌􏰉􏰀􏰉􏰄􏰉􏰄 􏰉􏰄􏰑􏰎􏰅􏰎􏰄􏰔􏰎􏰀􏰉

Giriş: Sepsis, genellikle bakteriyemili hastalarda görülen, enfeksiyona karşı yaşamı tehdit eden, sistemik

inflamatuvar bir yanıttır. Sepsis, şok, akciğer, karaciğer, böbrek, kalp gibi çoklu organ işlev bozukluğuna

neden olabilir. Gram negatif bakterilerden izole edilen bir endotoksin olan lipopolisakkarit (LPS), sepsis ve

komplikasyonlarını modellemek için in vitro ve in vivo çalışmalarda uzun yıllardır kullanılmaktadır.

Amaç: Bu çalışmanın amacı merkezi sinir sistemini etkilemeyen, periferik melatonin agonisti olan

Ramelteon’un sıçanlarda lipopolisakkarit ile oluşturulan septik akciğer hasarı üzrine etkisini incelemektir.

Yöntem: Çalışmamızda 32 adet dişi Sprague-Dawley cinsi sıçanlar randomize şekilde; grup 1: sağlıklı, grup

2: LPS, grup 3: LPS+Ramelteon (3 mg/kg) ve grup 4: LPS+Ramelteon (6 mg/kg) olmak üzere 4 eşit gruba

ayrıldı. Sağlıklı grup hariç steril apirojenik fizyolojik serum içinde seyreltilerek 10 mg/kg dozunda

intraperiteonal olarak enjekte edilen LPS uygulaması ile sepsis modeli oluşturuldu. LPS uygulamasından 1

saat önce Ramelteon oral sonda ile uygulandı. Tüm sıçanlara sıvı resüsitasyonu için operasyon sırasında ve

operasyondan 6 saat sonra 2 ml normal salin verildi. Deney sonlandırılana kadar sıçanlar suya serbestçe

erişebildi ancak hiçbir yiyecek verilmedi. Tüm gruplardaki sıçanlar 12 saat sonra genel anestezik (80 mg / kg

ketamin + 8 mg / kg ksilazin) ile sakrifiye edildi. Tüm gruptaki sıçanların akciğerleri çıkarıldı. Çıkarılan

akciğer dokularının yarısı biyokimyasal analizler için -80 ° C'de saklandı, dokunun diğer yarısı ise

histopatolojik analizler için % 10 formalin solüsyonunda sabitlendi.

Bulgular: Sepsis grubu ile karşılaştırıldığında koruyucu tedavi gruplarında periarteriyol ödem bulgularında

azalma olmamasına rağmen; hem bronşiyolle ilişkili alanlarda hem de interalveoler septumlarda lökosit

infiltrasyonunda azalma tespit edildi. Her iki koruyucu tedavi grubunda da iyileşme bulguları ile uyumlu

alveoler hacimde artış gözlendi. Kesitler analiz edildiğinde, histopatolojik olarak Ramelton’un akciğer

parankiminde sepsise bağlı oluşan inflamatuar hasarın giderilmesinde sınırlı bir etkiye sahip olduğu sonucuna

varıldı. Ayrıca biyokimyasal bulgularımız histopatolojik bulgularımızı destekler nitelikteydi.

Sonuç: Ramelteonun sepsise bağlı akciğer hasarına karşı koruyucu etkisini belirlemek için ileride daha fazla

araştırmaya ihtiyaç vardır.

Anahtar kelimeler: Sepsis, lipopolisakkarit, ramelteon, sıçan