Multipl Sklerozlu Pediatrik Hastalarda Lezyon Yükünün Bilgisayar Destekli Algoritma ile Değerlendirilmesi ve Standart Tespit Yöntemleriyle Karşılaştırılması

Amaç: Bu retrospektif çalışmanın amacı, bilgisayar destekli bir algoritma olan VolBrain programını kullanarak pediatrik Multiple Skleroz’lu (pMS) hastalarda lezyon yükünü değerlendirmektir. Çalışma, bu otomatik aracın performansını nörogörüntüleme analistleri tarafından gerçekleştirilen geleneksel tespit yöntemleriyle karşılaştırarak pMS'de lezyon ölçümü için otomatik araçların potansiyeline ilişkin önemli bilgiler sunmayı hedeflemiştir. Materyal ve metod: Çalışma grubu Atatürk Üniversitesi Araştırma Hastanesi'ne kayıtlı 10-18 yaş arası 20 pMS hastasından oluşmuştur. Lezyon değerlendirmesi VolBrain programı (anatomist tarafından) ve standart tespit yöntemleri (bir nöroradyolog tarafından) kullanılarak T2 SPACE dark matter sekansları kullanılarak yapıldı. İstatistiksel analiz Wilcoxon ve Pearson korelasyon testlerini içeriyordu ve çalışma etik hususlara ve standartlaştırılmış manyetik rezonans görüntüleme (MRI) protokollerine bağlı kaldı. Bulgular: Bu çalışmada 10-18 yaş arası pMS hastalarının %60'ı kız (n=12) ve %40'ı erkeklerden (n=8) oluşmaktadır. Yaş ortalaması kızlarda 15,67±1,969, erkeklerde ise 14,50±2,20 yıldı (p=0,24). Plak sayımı analizi, tüm pMS hastalarında radyolog ve VolBrain değerlendirmesi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğunu gösterdi (p=0,021). Kız pMS hastalarında da anlamlı farklılıklar gözlenirken (p=0,034), erkeklerde ise bu fark görülmedi (p=0,362). Radyolog ve VolBrain değerlendirmeleri arasındaki korelasyonlar, hem kız hem de erkek hastalarda plak sayısı, lezyon yükü ve Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği (EDSS) skorları için güçlü korelasyonlar olduğunu göstermiştir (p<0,01). Sonuç: Bu çalışma, VolBrain programının pMS hastalarında lezyon yükünü değerlendirmedeki potansiyelini ortaya koymaktadır. Geleneksel yöntemler ve klinik parametrelerle gözlemlenen korelasyonlar VolBrain'in eşzamanlı geçerliliğini desteklemekte ve potansiyel klinik uygunluğunu vurgulamaktadır. Otomatik araçların rutin klinik uygulamaya dahil edilmesi, lezyon miktarının doğruluğunu artırabilir ve böylece pMS'nin daha iyi izlenmesine ve yönetimine katkıda bulunabilir.