DENEYSEL SUBARAKNOID KANAMA MODELINDE LERKANIDIPIN’IN SEREBRAL VAZOSPAZM ÜZERINE ETKISININ DEĞERLENDIRILMESI

Giriş ve Amaç: Lerkanidipinin, deneysel subaraknoid kanama (SAK) modelinde vazospazm üzerine vazodilatör ve nöroprotektif etkileri incelendi.

Gereç ve Yöntem: 60 adet erkek wistar cinsi albino erkek ratlar rastgele 6

gruba bölündü. Grup 1a (kontrol), grup 1b (sham), grup 2a (SAK yapıldıktan bir saat sonra sakrifiye edilen grup), grup 2b (SAK yapıldıktan 48 saat

sonra sakrifiye edilen grup), grup 3a (Lerkanidipin verildikten beş dakika

sonra SAK yapılarak bir saat sonra sakrifiye edilen grup), grup 3b (SAK yapıldıktan sonra 0, 12, 24, 36 ve 48. saatte lerkanidipin uygulanan ve 48

saat sonra sakrifiye edilen grup). Tekli kanama modeli ile subaraknoid kanama oluşturuldu. Lerkanidipin 0.5 mg/kg intraperitoneal olarak verildi.

Çalışma sonunda elde olunan veriler hematoksilen eozin, anti 8-hidroksi2’-deoksiguanozin ve anti aktif kaspaz-3 ile boyandı. Arter lümen alanı,

duvar kalınlığı açısından stereolojik değerlendirme yapıldı ve sonuçlar

varyans analizi ile istatistiksel olarak değerlendirildi. Vasküler endotel ve

çevre nöronal dokuda apopitoz varlığı incelendi.

Bulgular: Grup 2 ve grup 3, grup 1 ile karşılaştırıldığında arter lümen alanında istatistiki olarak anlamlı daralma saptandı. Profilaktik ve terapötik

olarak verilen lerkanidipinin (grup 3) ise grup 1 ve 2’ye göre istatistiksel

olarak anlamlı düzeyde vazodilatasyon görüldü. Grup 3, Grup 2 ile karşılaştırıldığında apopitoz varlığında kalitatif olarak azalma olduğu gözlendi.

Tartışma ve Sonuç: Bu çalışmada elde edilen bulgular, lerkanidipinin subaraknoid kanama sonrası hem vazospazmı azalttığı hemde nöprotektif

etkili olduğu görüldü. İlacın vazospazm tedavisinde kullanılmasının olası

bir dezavantajı veya mevcut etkilerinin detaylı araştırılması yönüyle daha

kapsamlı çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Anahtar Sözcükler: Apopitoz, lerkanidipin hidroklorür, subaraknoid kanama, vazospazm