Üremı̇k Prurı̇tı̇ste Karacı̇ğer Hasar ve Fonksı̇yonların Muhtemel Etkı̇sı̇

Giriş: Hemodiyalizin (HD) enfeksiyonlardan malignitelere kadar mukokutanöz semptomlar geliştirdiği bilinmektedir. Üremik kaşıntı (UP), immün yanıt, opioid sistemlerdeki değişiklikler, metabolik bozukluklar, üremik toksin birikimi ve nöropati gibi çok faktörlü faktörler öne sürülmüştür. Amaç: Bu çalışmanın amacı, HD hastalarında kaşıntının kronik böbrek yetmezliği (KBY) etiyolojisi, yaş, hemogram ve biyokimya parametreleri ile ilişkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Erzurum Şehir Hastanesi Diyaliz Merkezi ve Erzurum'daki diğer Diyaliz Merkezlerinde diyaliz seansı sırasında HD uygulanan hastaların ayrıntılı anamnezleri ve mevcut cilt hastalıkları incelendi. Dermatolojik bulgular ve laboratuvar bulguları kaydedildi. Kaşıntılı hastalar ile kaşıntısı olmayanhastaların hemogram parametreleri, biyokimyasal parametreler ve inflamasyon biyobelirteçleri karşılaştırıldı. Bulgular: Katılımcıların %42'si erkek, %57'si kadındı. Araştırma grubunda %33 kaşıntı vardı; Olmayanların %66'sını oluşturmaktadır. Ancak örneklem grubunda kronik böbrek yetmezliği nedeni %33 diabetes mellitus ve %40 hipertansiyon idi. Analiz sonuçlarına göre gruplar arasında ALT ve total protein değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p<0,05), diğer değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Kaşıntılı diyaliz hastalarında ALT değerleri düşüktü, toplam protein düzeyleri yüksek bulundu. Sonuç: Çalışmamız üremik kaşıntı ile ALT ve total protein arasında anlamlı bir ilişki olduğunu gösterdi. KBY'de hiperürisemiye sekonder metabolik sendrom geliştiği ve karaciğer hasarı riskini arttırdığı belirlenmiş olup, beta2 mikroglobulin gibi proteinlerin yetersiz sentezi hastalarda üremik kaşıntı gelişimini engelleyebileceğini düşündürmektedir. Üremik kaşıntıda karaciğer hasarı ve fonksiyonları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.