SCREEN ADDICTION AS A PREDICTOR OF AGGRESSIVE TENDENCIES IN CHILDREN AGED 60-72 MONTHS

Kişiliğin temellerinin atıldığı erken çocukluk dönemindeki davranışlar, sosyal yaşama ve okul yaşamına uyum açısından büyük önem taşımaktadır. Özellikle aileden sonra karşılaşılan ilk kurum olan okulda olumsuz davranışlar sergileyen çocuklar; okul ortamına uyum sağlama, arkadaşlık kurma ve akranları tarafından kabul görme konularında güçlük yaşamakta, buna bağlı olarak önemli sosyal sorunlarla karşı karşıya kalmaktadır. Son yıllarda çocukların ekran karşısında geçirdikleri sürenin artmasının, çocuklarda davranış sorunlarını da artırdığı düşünülmektedir. Bu dönemde çocukların olumsuz davranışlar geliştirmesinin önlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı, 60–72 aylık çocuklarda ekran bağımlılığının saldırganlık eğilimini yordayıcı etkisini belirlemektir. Araştırma, okul öncesi eğitime devam eden 155 çocuk ve ebeveynleri ile yürütülmüştür. Veriler; Bilgi Formu, 36–72 Aylık Çocuklar İçin Saldırganlık Yönelim Ölçeği ve Çocuklar İçin Problemli Medya Kullanımı Ölçeği–Ekran Bağımlılığı Ölçeği Ebeveyn Formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal–Wallis H testi, Mann–Whitney U testi ile korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular, 60–72 aylık çocuklarda ekran bağımlılığı ile saldırganlık eğilimi arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda ebeveynlere ve öğretmenlere yönelik öneriler sunulmuştur.