Terrorism and Ignorance

Bu çalışmada terörizm ve cehalet ilişkisi ele alınmıştır. Bilindiği üzere, geçmişten günümüze

farklı tip ve yöntemlerle ortaya çıkan terörizm, bireyler ve devletler için büyük bir tehlike

oluşturmuş, oluşturmaya da devam etmektedir. Terörizm, belli sonuca ulaşmak için kullanılan

bir metottur, bir hareket tarzıdır, nihai bir amacın aracıdır. Terörizmin gizli faillerinin hedefinde

kendini mağdur olarak algılayan bireyler vardır. Önce bireyleri ağlarına düşürürler, sonra

benliklerini okşayarak kendilerini değerli hissettirirler. Daha sonra onlara bir hedef vererek

yabancılaştıkları toplumla mücadele etmelerinin bir yolunu gösterirler. Bu hareketin

çerçevesini çizerken de geçmişle gelecek arasında bağ kurarak oluşturdukları ideolojik

söylemleri kullanırlar. Her şey bir plana göre işletilir. Ortaya çıkan tehlike ise toplumları

yıkabilecek potansiyeldedir ve devletler buna karşı sağduyu ile çözüm bulmalıdır. Bu noktada

terörizm adeta bir hastalıktır ve bireyler bu hastalığın ağına düşmekten korunmalıdır. Bazen

çare, hastalığına yakalanan bireylerin etkisiz hale getirilmesinde görülebilir. Ancak başvurulan

bu çare, sivrisinekleri öldürmeye benzer. Evinizi ilaçlarsınız, ölürler, ancak bir şekilde tekrar

gelirler. Zira yeniden çoğalmalarına neden olan bir kaynak vardır ve ortadan kaldırılması

gereken de tam orasıdır. Benzer bir mantıkla, terörizm hastalığına yakalanan bireylerin

sayılarının artmasına neden olan bir kaynak da mutlaka vardır. Bize göre bu kaynak cehalettir

ve ortadan kaldırılması elzemdir. Yanlış anlaşılmasın, burada cehalet ifadesi ile kastımız

bireyin okuma yazma bilmemesi ya da üniversiteye gitmemiş olması değildir. Kanıtı ise

üniversite mezunu olduğu halde terörizme bulaşan bireylerdir. Cehaletten kastımız, bireyin

kültürünü, bu kültüre ait kavramları, edebi, ahlâkı, kardeşliği, sevgiyi, fedakârlığı, doğruları ve

yanlışları, velhasıl bizi biz yapan milli ve manevi değerlerimizi

bilmemesidir/içselleştirememesidir. Bu değerlerin tesisi ailede başlar, sosyal çevre ve okulla

devam eder. Okullar, bireylerin kendilerini sadece akademik manada geliştirmeleri gereken

kurumlar olarak görülmemelidir. Esasında bu kurumlar, bireylerin hem akademik hem de milli

ve manevi değerlerle donatılmaları için en uygun yerlerdir. Ancak başarı, alanında uzman, milli

ve manevi değerlerle donanmış vatansever öğretmenlerle mümkündür.