TEMPORO-MANDİBULAR EKLEM PROBLEMLERİNİ DEĞERLENDİRMEDE DİŞ HEKİMLERİ ARASINDA HERHANGİ BİR FARK VAR MI?

Amaç: Son yıllarda, temporomandibular eklem düzensizlikleri (TMD) ile ilişkili oro-fasiyal ağrı şikayeti olan hasta sayısındabelirgin bir artış olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi araştırma görevlilerini, TMDuzmanlarına ve genel diş hekimi pratisyenlerine (GDP’ler) ayırmak ve bilgi, tutum ve pratik yeterliliklerini değerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: Ankete Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nden toplam 80 araştırma görevlisi (33 TMD uzmanı ve47 GDP’ler) katılmıştır. TMD'lerle ilgili 4 bölüm ve 22 sorudan oluşan bir anket, ilgili standart ders kitaplarından oluşturulmuştur.Anketteki bu bölümler kimlik, bilgi, tutum ve uygulama bölümleridir. Her iki grubun bilgi ve tutum puanları değerlendirildi vekarşılaştırıldı. Gruplar ayrıca uygulama bölümünde terapötik yöntemler ve kendilerini güncelleme yöntemleri hakkındadeğerlendirildi. İstatistiksel analiz Chi kare testi kullanılarak yapıldı.Bulgular: TMD uzmanları ile GDP’ler arasındaki bilgi bölümü puanlarında anlamlı bir fark bulunmuştur (p <0.005) Her iki gruptada düşük bilgi skoru tespit edilmedi. Ayrıca, GDP'lerde yüksek bilgi skoru ve TMD uzmanlarında ise orta bilgi skoru tespitedilmedi. Ayrıca her iki grup arasında tutum bölümünde anlamlı bir fark bulunmuştur (p <0.001) İki grup, oklüzal çatışmalarıngiderilmesi, ortodontik tedavinin başlatılması ve tanı amaçlı radyografi konusunda ciddi bir anlaşmazlığa düşmüştür. Ayrıca,kullanılan terapötik yöntemler ve güncelleme kaynakları konusunda her iki grup arasında da farklılıklar bulunmuştur. GDP'lerinyaklaşık %72'si yetersiz sayıda TMD uzmanı ile ilgili endişelerini dile getirdi.Sonuç: TMD'lerin teşhis ve tedavi seçeneklerini belirlemek bazen diş hekimleri için büyük bir zorluktur ve bunların bilgi, tutumve pratik yetenekleri ile orantılı olduğu düşünülmektedir. Lisans ve lisansüstü eğitim programlarının revizyonu, bilgi ve kongreeğitimlerinin güncellenmesi önemlidir.