Dentalmateryallerin biyouyumluluk test yöntemleri

Uzun diş hekimliği tarihi boyunca protetik tedavilerde birçok farklı materyal kullanılmıştır. Günümüzde, yeni materyallerin geliştirilmesinde fiziksel ve mekanik özelliklerle birlikte biyolojik özellikler de belirleyici hale gelmiştir. Biyouyumluluk, bir materyalin uygulandığı bölgede uygun biyolojik cevabı oluşturabilmesi olarak tanımlanır. Uygun doku cevabı, canlı bir sistem üzerinde bir materyalin yan etki göstermemesi anlamına gelir. Yan etki dental materyalin toksisitesinden kaynaklanabilir. Bu nedenle dental materyalin biyouyumlu olmaması toksik olmasının bir nedeni olabilir. Biyouyumluluk, vücut içinde kullanılacak her materyal için önemli bir özelliktir. Biyolojik uyum, materyal, hasta ve fonksiyon arasındaki etkileşimin bir sonucudur ve süreklilik göstermektedir. Bir materyalin biyouyumluluğu in vitro testler, hayvan testleri ve kullanım testleri ile ölçülmektedir. Dental materyallerin biyolojik etkilerinin değerlendirilmesi için in vitro hücre kültürlerinin kullanılması daha yaygın hale gelmektedir ve çeşitli hücre kültürü metodları dental materyallerin sitotoksisitesinin belirlenmesi için geliştirilmiştir. İn vitro testler, hayvan ve kullanım testlerine göre daha basittir. Tekrarlanabilir ve kontrol edilebilir şartlarda yapılan ve karşılaştırılabilir sonuçlar veren bu testler, materyalin ilk kullanımı hakkında bilgi vermektedir. Hücre ve doku kültürleri maksimum standardizasyon sağlanmasında önemli rol oynamaktadırlar. Daha güvenli dental uygulamalar için gelecekteki çalışmalar materyallerin biyouyumluluğuna yönelecektir. Bu makale dental materyallerin biyouyumluluk değerlendirme metodları hakkında genel bilgi veren bir literatür taramasıdır.