Öğretmenlerin Dijital Okuryazarlık Düzeyleri ile Araştırma Okuryazarlığı Becerileri Arasındaki İlişki

Bilgi çağında, bireylerin bilgiye erişme, bilgiyi kullanma ve aktarma becerileri kişisel ve mesleki başarı için temel önem taşımaktadır. Dijital ve araştırma okuryazarlığı, çağdaş eğitim süreçlerinde öğretmenlerin mesleki yeterliliklerini güçlendiren kritik becerilerdir. Bu çalışma, öğretmenlerin dijital okuryazarlık becerileri ile araştırma okuryazarlığı yeterlilikleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Nicel araştırma yaklaşımının kullanıldığı çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır Çalışmanın örneklemi, Türkiye’nin doğu bölgesindeki bir merkez ilçede görev yapan tüm branş öğretmenlerinden oluşmaktadır. Çalışmaya toplam 604 öğretmen çevrimiçi olarak katılmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ile geçerlilik ve güvenilirliği titizlikle test edilen “Dijital Okuryazarlık Ölçeği” ve “Araştırma Okuryazarlığı Ölçeği” kullanılmıştır. Normallik analizlerine göre veriler normal dağılmamaktadır. Analizlerde Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis H testleri ve Spearman Korelasyon Analizleri kullanılmıştır. Bulgular, cinsiyet, bölüm, yaş, bilgisayar sahipliği ve günlük internet kullanım süresi gibi demografik parametrelere dayalı olarak öğretmenlerin dijital okuryazarlık becerilerinde önemli farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır. Benzer şekilde, öğretmenlerin araştırma okuryazarlığı becerilerinde de cinsiyet, eğitim düzeyi ve bilgisayar sahipliğine dayalı farklılıklar bulunmaktadır. Ayrıca, dijital okuryazarlık ve araştırma okuryazarlığı becerileri arasında güçlü bir pozitif ilişki görülmekte, bu da bir beceri geliştiğinde diğer becerinin de geliştiğini göstermektedir. Bu bulgular, öğretmenlerin mesleki gelişim süreçlerinde dijital okuryazarlık ve araştırma okuryazarlığının ele alınmasının önemini vurgulamaktadır.