Türkiye Genelindeki İlköğretim Öğretmenlerinin Diş Yaralanmaları Hakkındaki Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi: Kesitsel Çalışma

ÖZET

Amaç: 8-12 yaş arası çocuklar, okul ortamında düşme sonucu

diş yaralanmalarına sıklıkla maruz kalmaktadır. Erken ve doğru müdahale, travma geçirmiş dişlerin prognozunu olumlu etkiler. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’deki ilkokul öğretmenlerinin diş travmaları ve

özellikle diş avulsiyonları ile ilgili yaklaşımlarını değerlendirmektir.

Gereç ve Yöntemler: Türkiye’nin dört bir yanından 690 ilkokul öğretmeninin diş yaralanmaları ile ilgili bilgi düzeylerini ölçmek için çevrim

içi bir anket yöntemi uygulanmıştır. Katılımcıların sosyodemografik

özellikleri (cinsiyet, yaş, meslek yılı, çalışılan bölge) toplanmış ve diş kırılması ve kopma ile ilgili 5 soruluk bir anketi yanıtlamaları istenmiştir.

Elde edilen anket verileri ki-kare testi kullanılarak analiz edilmiştir.

Bulgular: Çalışma, katılımcıların kron kırığı yaralanmalarını daha iyi yönetme becerisine sahipken, avulsiyon yaralanmalarını doğru bir şekilde

yönetmede zorluk yaşayabileceklerini ortaya koymuştur. Diş yaralanmaları konusunda eğitim almış (%6,2) ve daha önce diş yaralanmalarına tanık olmuş (%45,4) öğretmenlerde avulsiyon yaralanmaları ile

ilgili doğru cevap verme oranının daha yüksek olduğu vurgulanmıştır

(p<0,005). Araştırma sonucunda öğretmenlerin anketi doğru yanıtlama

oranı %37,3 olarak tespit edilmiştir.

Sonuç: Çalışma, Türkiye’nin dört

bir yanından çalışmamıza katılan öğretmenlerin diş yaralanmaları ile ilgili ankete verdikleri doğru cevap oranının oldukça düşük olduğunu ortaya koymuştur. Bu açığı kapatmak için ilkokul öğretmenlerine acil

müdahale gerektiren diş yaralanmaları konusunda eğitim semineri verilmesi veya müfredata eklenmesi önerilmektedir.

Anahtar Ke limeler: Dental travma; ilkokul öğretmenleri; avulsiyon;

kron kırığı

ABS TRACT

Objective: Children between the ages of 8-12 are frequently exposed to dental injuries as a result of falling in the school environment. Early and correct intervention positively affects the prognosis

of traumatized teeth. The purpose of this study is evaluate the approaches

of primary school teachers in Türkiye regarding dental traumas and especially dental avulsions.

Material and Methods: An online survey

method was conducted to measure the knowledge level of 690 primary

school teachers from all over Türkiye regarding dental injury. The sociodemographic characteristics of participants were collected (gender,

age, year of occupation, region of employment) and they were asked to

answer a 5-question questionnaire about tooth fracture and avulsion. The

obtained survey data were analyzed using the chi-square test.

Results:

The study revealed that while the participants have ability to better manage their crown fracture injuries, they may have difficulty in managing

avulsion injuries correctly. It was highligted that the rate of correct answers about avulsion injuries was higher among teachers who received

training on dental injuries (6.2%) and witnessed dental injuries before

(45.4%) (p<0.005). The study concluded that the correct answer rate of

the teachers in the survey was 37.3%.

Conclusion: The study revealed

that the rate of correct answers given by the teachers who participated

in our study from all over Türkiye in the questionnaire about dental injury was quite low. In order to bridge this gap, it is important to provide

an educational seminar or add to the curriculum for primary school

teachers about dental injuries that require immediate intervention.

Keywords: Dental trauma; primary school teachers; avulsion;

crown fracture