Temel Benlik Değerlendirmesi ile İşe Adanmışlık İlişkisinde İşte Gelişimin Aracı Rolü

Özellikle teknolojide atılan dev adımlar bir taraftan muazzam bir değişim oluştururken diğer taraftan karmaşanın ortaya çıkmasına da sebep olmaktadır. İşletmelerin bu kaosla başa çıkabilmesinin tek yolu, işiyle ilgili sürekli olarak kendini geliştirebilen insan kaynağına sahip olmasıdır. Çalışanların sürdürülebilir bir öğrenme içerisinde olabilmesi ve canlılıklarını koruyarak kendilerini işlerine adayabilmeleri hem örgütsel hem de bireysel faktörlere bağlıdır. Buradan hareketle kişinin kendisine bakış açısını ortaya koyan temel benlik değerlendirmesinin, kişinin işiyle olan ilişkisinde önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir. Elbette bu durumla ilgili hem örgütlerin hem de bireylerin tutumları önemlidir. Bu nedenle temel benlik değerlendirmesinin işe adanmışlığa etkisinde işte gelişimin rolünü incelemek amaçlanmıştır. Böylece işe adanmışlığa yönelik hem örgütsel hem de bireysel değişkenlerin etkisi ortaya konulmuştur. Bu doğrultuda Türkiye’deki ilk 500 Bilişim Şirketinden 192 kişiye anket uygulanmış ve ifadelere verilen cevaplara önce açıklayıcı faktör analizi ve güvenirlik analizi yapılmış ardından regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Analizlerin sonuçlarına göre temel benlik değerlendirmesinin üç alt boyutu olan; benlik saygısı, öz yeterlilik ve duygusal tutarlılık işe adanmışlığı ve bununla beraber işte gelişimin alt boyutları olan; canlılık ve öğrenmeyi doğrudan ve olumlu olarak etkilemiştir. Ayrıca işte gelişimin canlılık ve öğrenme alt boyutu işe adanmışlığı anlamlı ve olumlu olarak etkilemiştir. Bu sayede canlılık ve öğrenmenin ayrı ayrı aracı etkilerine bakılabilmiştir. Hem canlılık hem de öğrenme; benlik saygısının, öz yeterliliğin ve duygusal tutarlılığın işe adanmışlığa etkisinde aracı rol oynamıştır. Bu araştırma için Atatürk Üniversitesi’nden 14.09.2023 tarih ve 230 karar numarası ile Etik Kurul onayı alınmıştır.