ÇALIŞAN YOKSULLUĞU

Ekonomik sınıfa göre en güncel

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) verilerine dayanan bu bölüm dünyadaki çalışan

yoksulluk oranının en son eğilimlerini ve ayrıca seçilmiş ülkeler arasında

çalışan yoksulluğunun yaygınlığındaki farklılıkları üzerinde durmaktadır. Aynı

zamanda, çalışan yoksulluğu girdabında gençliğin savunmasızlığı göz önüne

çıkarılmakta, dünya çapında çalışan yoksulluğun demografik olarak

değerlendirmesi de göz önünde bulundurulmuştur. Son olarak, işgücü piyasası

durumunun daha geniş bir resmini sunmak için çalışan yoksulluk oranları

çalışmasını diğer temel işgücü piyasası göstergeleriyle ele alınmaktadır.

Çalışan yoksulluğu istatistikleri, onları elde etmek için

kullanılan yoksulluk tanımına sıkı sıkıya bağlıdır. Her ne kadar günlük 1,90

ABD$’lık standart mutlak uluslararası yoksulluk sınırının kullanılması

uluslararası karşılaştırılabilirlik amacıyla tercih edilse de, iki farklı

ülkede günde 1,90 ABD$’ın altında yaşayan iki kişinin aynı derecede yoksunlukla

karşı karşıya olup olmadığı sorgulanabilir niteliktedir. Ayrıca, bir kişinin

çalışıp çalışmaması bireysel bir özellik iken, yoksulluk bir hanehalkı

özelliğidir. Yoksulluk durumu hanelerin gelirlerini bir havuzda topladığı

varsayımına göre hane düzeyinde belirlenir, başka bir deyişle, bireyler yoksul

hanelerde yaşayıp yaşamadıklarına göre sınıflandırılır. Ancak, bu varsayım her

zaman doğru olmayabilir, bu da çalışan yoksulluk istatistiklerinin

güvenilirliğini engelleyecektir. Buna ek olarak, çalışan yoksulluk oranına

ilişkin istatistikler, yoksulluk içinde yaşayan çalışanların payının bir

göstergesidir ancak istihdam edilenlerin özellikleri, eğitim ve becerileri,

çalışma süreleri veya çalışma koşulları hakkında herhangi bir bilgi

vermemektedir. Yetersiz çalışma süresi, yetersiz ücret, çok sayıda hanehalkı

üyesinin çok az çalışan hanehalkı üyesinin ücretiyle geçinmesi, çalışan

yoksulluğunun nedenlerini belirlemek için çok önemlidir. Bir işgörenin çalışan

yoksul olarak kabul edilip edilmediği, kendi istihdamıyla ilgili gelirine

olduğu kadar, diğer hanehalkı üyelerinin istihdamla ilgili gelirlerine, alınan

diğer gelir türlerine ve toplam hanehalkı üyelerinin sayısına da bağlıdır. Bu

nedenle, yoksulluğun özellikleri ve belirleyicileri hakkında doğru sonuçlara

varmak için, çalışan yoksulluk oranını diğer işgücü piyasası göstergeleri ve

hanehalkı kompozisyonu ve yapısı hakkında bilgilerle birlikte çalışmak

önemlidir. Çalışan yoksulların belirli özelliklerine (istihdamdaki, ekonomik

faaliyetteki ve meslekteki durumları gibi) ilişkin daha ayrıntılı istatistikler,

ilgili politikalar tarafından hedef alınabilmeleri için yoksulluğa karşı en

savunmasız işçi kategorilerinin belirlenmesine yardımcı olacaktır. Çalışılan

saat sayısına göre çalışan yoksullara ilişkin istatistikler, asıl sorunun

muhtemelen zamanla ilgili eksik istihdam nedeniyle çalışılan saat sayısının

azlığı mı yoksa uzun çalışma saatlerine rağmen yetersiz kazanç mı olduğunu

ortaya çıkaracaktır. Bu nedenle, çalışan yoksulluk oranı çalışması, istihdam

kalitesi ve işgücü piyasasının sağlık durumu hakkında değerli bir gösterge

sağlasa da, etkili hedefli politikalar formüle etmek için çok önemli olacak

olan, onu yönlendiren sorunları tam olarak belirlememektedir. Dünya, çalışan yoksulluğu azaltmada son yirmi

yılda olağanüstü ilerleme kaydetmiştir ve gelişmeler tüm bölgelerde dikkate

değerdir. Bununla birlikte, son yıllarda ilerleme yavaşlamıştır ve dünya

çapındaki tüm işçilerin kendileri ve aileleri için insana yakışır yaşam

koşullarını güvence altına alabilmelerini sağlamak için yenilenen çabalara ihtiyaç

olduğuna işaret etmektedir. İnsana yakışır iş hem bir araç hem de bir amaçtır:

Tüm erkek ve kadınlar için insana yakışır iş elde etmek başlı başına bir

hedeftir, ancak bu hedef aynı zamanda dünyadaki aşırı yoksulluğun ortadan

kaldırılması da dâhil olmak üzere sürdürülebilir kalkınmanın birçok yönünü

gerçekleştirmek için bir araç işlevi görebilir. Bununla birlikte, 2021’de

dünyadaki işçilerin yüzde 7’si bir işi olmasına rağmen aşırı yoksulluk içinde

yaşarken, istihdam ve yoksulluğun azaltılması arasındaki bağlantının umulanın

aksine o kadar basit olmadığı açıktır. İstihdamın insanları yoksulluktan

kurtarmada gerçek bir rolü yerine getirebilmesi için kaliteli olması gerekir.

Yalnızca insana yakışır işler, işgörenlere yeterli kazanç, yeterli (ancak aşırı

olmayan) çalışma süresi, sosyal koruma kapsamı, iş güvenliği ve güvenli bir

çalışma ortamı sağlamak, sürdürülebilir kalkınmanın ve özellikle yoksulluğun

ortadan kaldırılmasının sağlanmasına katkıda bulunabilir. İstihdam ve

yoksulluğun azaltılması arasındaki bağlantının olumlu doğasını korumak için

sağlam, etkili işgücü piyasası politikalarına ihtiyaç vardır. Özellikle

istihdamda yer alanların neredeyse üçte birinin aşırı yoksulluk içinde yaşadığı

Afrika’da harekete geçmek gereklidir. İstisnasız tüm bölgelerde olduğu gibi,

istihdam edilen gençlerin çalışan yetişkinlerden daha yoksul olma olasılığı

daha yüksek olduğundan, dünya genelinde gençlerin işgücü piyasalarındaki

durumuna da özellikle dikkat edilmelidir. Bu, politika yapıcıların odak noktası

olması gereken, gençlerin sahip olduğu işlerin kalitesinde önemli eksiklikleri

ortaya koymaktadır. Gençlerin işgücü piyasasındaki vahim durumu, çeşitli sosyal

sorunlara yol açabileceğinden, yaşamları üzerinde ve aynı zamanda bir bütün

olarak toplum üzerinde uzun süreli ve olumsuz bir etkiye sahip olabilir.

Çalışan yoksulluğunun devam etmesi, işgücü piyasasının potansiyelini tam olarak

karşılamadığına dair bir uyarı işlevi görür. Çalışan yoksulluğunun salt

varlığı, politika yapıcıları ve işgücü piyasası temsilcilerini, tüm işçiler

için insana yakışır iş ve kaliteli istihdamı teşvik eden stratejiler formüle

etmek için harekete geçmeye sevk etmelidir.