KARAYEMİŞ (Prunus laurocerasus) VE AYI ÜZÜMÜ (Vaccinium arctostaphylos) MEYVELERİNE BAZI YENİLEBİLİR FİLM VE KAPLAMA UYGULAMALARNIN ETKİSİ

Bu çalışmada narin bir yapıya sahip olan

karayemiş ve ayı üzümü meyveleri hasat edildikten sonra raf ömürlerinin

uzatılması amacıyla farklı yenilebilir kaplamalar (kazeinat, Semperfresh,

lesitin ) ile kaplanmıştır. Kaplanan meyveler;

0, 5, 10 ve 15. günler olmak üzere kaplanmamış örnekler ile kıyaslanarak

ağırlık kaybı, pH, suda çözünür kuru madde, titrasyon asitliği, toplam şeker,

indirgen şeker, sakaroz, toplam fenolik, ABTS-IC50, DPPH-IC50,

toplam mezofilik aerobik bakteri ve toplam maya-küf, renk, askorbik asit

analizleri yapılmıştır. Sonuçta karayemiş ve ayı üzümünde sırasıyla titrasyon

asitliği (% 0,26-1,303 mg/100g), toplam şeker (11,96 -9,199 g/100g), indirgen

şeker (11,77-8,969 g/100g), sakaroz(0,13-0,218 g/100g) en yüksek SemperfreshTM

ile kaplananlarda bulunmuştur. Toplam mezofilik bakteri ve toplam maya-küf

miktarı her iki meyvede de kazeinat kaplı örneklerde en kabul edilebilir

miktarda çıkmıştır. Askorbik asit karayemişte bulunmazken, ayı üzümünde en

fazla 10. güne kadar semperfreshle kaplamada elde edilmiştir. Karayemişte

toplam fenolik madde ve radikal giderme aktivitesi bakımından ise kaplamalar

arasında en fazla aktivite SemperfreshTM ile kaplanan meyvelerde

belirlenmiştir. Ayı üzümünde ise toplam fenolik madde lesitinle kaplananlarda

yüksek bulunmuştur.<o:p></o:p>

Anahtar Kelimeler: Karayemiş, Ayı üzümü, Raf ömrü,

Yenilebilir kaplama<o:p></o:p>